Tagarchief: houtsoorten

Hout soorten en bomen: Kersenhout

Houtsoorten om te beeldhouwen, kersenhout.
Het stuk kersenhout van Marieke

Kersenhout is een fijne houtsoort om mee te beeldhouwen.
Marieke hakt hier in een stammetje, waar de bast nog omheen zit.
Bij dit stammetje is de barst glad en strak, daaraan kun je een kersen boom goed herkennen.
Bij een oudere boom is de schors wel dikker en ruw.
Ze is een beginnende beeldhouwer, de techniek van het hakken is ze nog aan het leren.
Marike is hier de stam aan het uithollen, zo leert ze hoe ze de rand moet bewerken, de stam leeg halen en door kopshout te hakken.
Hoe krijgt ze de uiteinden mooi strak naar beneden?
Hoe ver kan ze tot er iets uit breekt?
Welke bijtel kan ze het best gebruiken voor de verschillende taken?

Bijtels en gutsen op te beeldhouwen
Op tafel liggen een aantal beitels en gutsen.

Op tafel liggen een aantal beitels en gutsen.
De rode beitels zijn timmermansbeitels, daar kun je de kopse kanten goed mee bewerken, en ook mooie strakke rechte kanten mee steken.
Er ligt een ondiepe halfronde guts, daarmee kun je de stam uit diepen.
De platte aan twee kanten schuine guts is ook voor het mooi strak snijden van een oppervlak.
De houten klopper is een middelmaat, hij is niet te zwaar.
Als beginner kun je beter niet met een te zware klopper beginnen.
Dan ontstaan blessures, die het plezier in het hakken bederven.
Ben je wat meer geoefend dan kun je een zwaardere nemen.



Het hoofd van medusa

Als je een mooie wortelstonk vind, met veel vertakkingen en een grillige vormen, spreekt die al gauw tot de verbeelding.
Je kunt het associëren met allerlei dingen, het prikkelt je fantasie.
Yvonne heeft van Wim een mooie wortelstok van een buxus gekregen.

De wortelstronk van een buxus
De wortelstronk van een flinke buxus.

Vanwege de buxusmot moest Wim zijn hele tuin aanpassen en daardoor kwamen deze mooie stukken vrij voor de cursus.
De wortels worden de slangen op het hoofd van Medusa.
Wie was Medusa?
In dit artikel met een YouTube film lees je er meer over.

Eerst wordt alles schoongemaakt en van de bast ontdaan.
Buxus hout is prachtig hout om mee te werken. Het is heel dicht van structuur, je ziet geen houtnerf. Het is geel en erg hard.
Het hout is zwaarder dan water en het zinkt,
Met scherp gereedschap kun je er heel goed en mooi in snijden en hakken. Je kunt hele fijne en kleine details maken.

Buxushout is heel fijn om mee te beeldhouwen.
De plaats van de neus, ogen en de mond worden bepaald.

Yvonne begint met het bepalen van de verhoudingen, de plaats van de ogen, de neus en de mond.
Omdat een stuk hout soms niet precies de goede anatomische verhoudingen heeft, moet je kiezen voor wat kan.
Dat is juist de charme van het werken met een stuk hout uit de natuur.
De ogen komen in dit geval wat schuiner in het gezicht te zitten.
Hoe ze de slangen gaat vormgeven blijft even rusten.
Langzaam groeit de vorm van het hoofd door steeds iets weg te nemen.

Bij het hakken van een kop moet je zorgen, dat alles rond het hoofd gaat in een halve cirkel. De mond is een halve cirkel, de neus en de ogen zijn dat ook. Kijk maar eens naar iemand naast je. Als je de persoon van opzij ziet zie je toch de mond, de neus en het ene oog. Dat kan alleen als ze rond het hoofd geplaatst zijn.
Hier zie je dat Yvonne dat goed heeft gedaan met de neus en de mond.
De ogen zijn zoals gezegd niet helemaal anatomisch juist.
Je kunt ook mooi de kleur van het buxushout zien.

Medusa heeft een mooie lange nek gekregen.

Uit eindelijk kiest Yvonne ervoor, de wortels zo te laten en ook niet veel aan de rafelige uiteinden te doen.
Het is een mooie kop geworden met een aparte houding door de prachtige lange nek.

Een bijzonder lepel snijden.

Geschikte houtsoort om te beeldhouwen: vlierhout.

Het protret van rovertje in vlierhout.

Een lepel snijden is leuk werk.
Een lepel is een eenvoudige vorm, die je op duizenden verschillende manier kunt uitvoeren.
Frederyck wil mijn hond Rover portretteren in een lepel steel.
De lepel zelf wordt een soort kroegje, die je in een pot kunt laten zakken.
Ze maakt de lepel in twee delen, dat werkt makkelijker.

De fijne details bewerkt Fredrycke met de Dremel.
Een Dremel is een kleine vrees en slijp machine, die erg handig is bij klein en fijn vrees en schuurwerk.

Vlierhout is heel geschikt voor het maken van lepels.
Het is heel fijn van structuur, laat zich makkelijk snijden.
Je kunt het mooi glad schuren.
De kleur is neutraal wit tot licht geel.
Zie mijn uitleg over lepels snijden.

Omdat het hout een fijne structuur heeft, kun je mooie details maken. Het splijt en splintert niet.

Hoe raakt je beeld de grond

Lidwine heeft dit ogenschijnlijk eenvoudige beeld gemaakt, uit kersenhout.
Het is een prachtige subtiele vorm geworden.
In eerste instantie ziet het er simpel uit, maar het beeld fascineert door de kleur verschillen, de scheur en de vorm.

Ze heeft de vorm van het blok hout gevolgd en versterkt.
De zijkant golft licht en het blok word van de grond getild door de lichte ronding naar onder.
Het komt heel precies hoe deze ronding verloopt om een goed effect te krijgen.

Bij het maken van een beeld is het van belang hoe het de grond raakt.

Als het aan de grond plakt is de vorm meestal niet spannend en slap.
Als het beeld zich op een bijzondere manier losmaakt van de grond krijgt het iets eigens en krachtigs.

Van de grond komen
Het beeld komt los van de grond.
Kersenhout
Het beeld zweeft een beetje.

Duif met jongen.

Frederyk heeft lang gewerkt aan haar duif met jongen uit Japanse Kastanje.
De inspiratie voor het werkstuk kwam van de tortelduif die op haar balkon een nest had gemaakt in een lege bloempot.
De manier waarop de duif haar jongen voedde had veel indruk op haar gemaakt.
Vooral het geweld, waarmee de jongen zich in de keel van de moeder duif stoten.
Inspiratie voor een werkstuk vind je overal om je heen.
Vaak vinden cursisten het moeilijk om te bedenken wat ze zullen gaan maken. Ook voor kunstenaars is het soms moeilijk om weer nieuwe inspiratie te vinden.

De duif op haar bloempot

De grote stam Japanse kastanje kon heel goed gebruikt worden voor dit beeld. Er zat een flinke tak aan voor de staart en de stam werd het lijf en de twee jongen.
Fredryk heeft het beeld lucht gegeven door tussen de bloempot en de duif openingen te maken.

De duif met jongen van voren gezien.

De druiven ranken die zich eerst achter de staart bevonden heeft ze eraf gehaald. Vaak is minder beter dan meer.

houtsoorten en bomen: Japanse kastanje

Tamme kastanje hout is hard en vezelig, daarom is dit hout niet zo geschikt voor beginners.

Het begin van een beeld uit Japanse kastanje

Frederyk heeft veel ervaring met beelden hakken uit hout.
Ze heeft een stuk Japanse kastanje meegebracht en wil daar een duif met jongen uit hakken.

De tamme kastanje komt op veel plaatsen in de wereld voor, deze soort komt uit Japan.
Over het algemeen is de tamme kastanje mooi hout om mee te werken, het is hard, heeft een mooie kleur en kan goed tegen weer en wind. Het beeld kan ook buiten staan.
Het hout is vezelig en splijt daardoor makkelijk. Het is wel heel taai en zal daardoor niet snel breken.
De kleur is geel bruin, bij het hakken met een scherpe bijtel krijgt het een mooie glans. De jaarringen zijn goed te zien.
Het hout heeft ook een aparte geur.
Het is vooral geschikt voor grote beelden, omdat het voor klein werk te vezelig is. Dan worden de details moeilijk te maken.

Paarde kastanje hout is ook geschikt om te beeldhouwen, dit is zacht en wit van kleur. een andere keer hierover.

je wilt een AALSCHOLVER uit hout gaan hakken.

Hoe pak je dat aan.
Als je een idee hebt, moet je daar ook een geschikt stuk hout bij zoeken.
Je kunt wel in vers hout hakken, het hout gaat dan drogen en scheuren en je weet niet waar en hoe.
Daarom hebben cursisten een voorraad hout verzameld, dat een paar jaar kan drogen. Als je dan een goed idee hebt kun je aan de slag.
Yvonne heeft een mooi stammetje lindehout genomen, om daar een aalscholver uit te hakken. Ze heeft een aantal foto’s van de vogel uitvergroot, om goed de vormen te kunnen bestuderen.
Lindehout is voor beeldhouwen zeer geschikt. Het is zacht en makkelijk te hakken. Het is mooi egaal van structuur.

Aalscholver
Het begin van de aalscholver uit lindehout

Yvonne heeft een mooie lange en goed gedroogd stammetje met weinig scheuren. Het gaat er nu om de karakteristieke houding van een aalscholver te vangen in hout.

Lindehout
De kop van de aalscholver wordt al zichtbaar.

De aalscholver heeft een mooie lange nek, een aparte snavel en een bijzonder postuur.

Als de vogel bijna klaar is gaat Yvonne hem met een rasp bewerken, zodat hij een strakke gladde vorm krijgt.
Met de rasp en vijl haalt ze de grove structuur weg en kan ze de lichaamsvormen van de vogel strakker maken.
Tenslotte schuurt ze hem met schuurpapier, dan is hij helemaal strak en glad, alsof hij zo uit het water komt.

Met de rasp en vijl wordt het lijf strak gemaakt.

Het diermotief is voor hobbyisten een dankbaar onderwerp. Ook in de beeldende kunst zijn dieren een belangrijke inspiratie bron, denk maar eens aan leeuwen standbeelden, de stier van Potter, of het fiets stuur en zadel van Picasso.
Al eerder schreef ik over diermotieven.

Geschikte houtsoorten om te beeldhouwen: eikenhout

Eikenhout is hard en heeft een vezelachtige structuur. Bij het hakken en schuren komt een heel eigen geur vrij.
Je kunt er goed in beeldhouwen, fijne details zijn mogelijk.
Door de draderige structuur heb je wat meer kans op splijten bij het hakken. Het hout heeft kleine poriën en een soort streepjes als kleurverschillen.
Minny hakt een mannetje voor haar kleinzoon .

Het hoofd en de arm is al duidelijk zichtbaar.

Het wordt een kleine figuur, het eikenhout laat zich goed bewerken.
Door het inklemmen word het niet beschadigd.

De voeten laten je eerst groot, dat werkt makkelijker en zo kun je later de verhouding nog aanpassen. Door er een paar blokken hout onder te klemmen blijft het mannetje beter tussen de bankschroef zitten.

Het mannetje krijgt een pet op. Zijn handen in de zakken.
Als alle details zijn aan gebracht kun je hem mooi glad schuren.
Eikenhout wordt vaak toegepast bij houtsnijwerk in kerken, zoals preekstoelen, kerkbanken e.d.
Het wordt met de jaren mooier door gebruik, het slijt niet hard.

Een vreemd konijn met kerst.

In het vorige blog stukje heb ik het werkproces beschreven van Frederycke en haar konijn uit berkenhout.

Het konijn heeft de les verlaten in blankhouten toestand.
Omdat het konijn is opgebouwd uit verschillende onderdelen, die niet overal strak aansluiten, heeft Frederyck er vulmiddel tussen gedaan en het hout beschilderd.
Zo krijgt het een heel ander uiterlijk en de kleuren van een echt konijn.

Hoe maak je een konijn uit berkenhout?

Dieren zijn een rijke inspiratie bron voor beeldhouwers.
Denk maar eens aan de vele leeuwen, adelaar en paarden standbeelden.
Je kunt het ook dichterbij huis zoeken en je eigen huisdier maken.
Frederyke heeft last van konijnen in haar moestuin, daarom maakt ze een stoer konijn, als konijnen verschrikker.

Als je een dier wilt maken moet je het eerst goed bestuderen en de karakteristieke vormen van het dier benadrukken.
Bij een konijn zijn dat natuurlijk de oren en het snoetje met de tanden en het staartje. Het is goed om wat schetsen te maken, ook als je aan het werk bent kan het helpen om even te tekenen wat je in je hoofd hebt. Het moeten geen kunstwerken zijn, het is een hulp middel. Het helpt ook goed in de communicatie met je docent.

Schetsen
Schetsen voor het konijn

Frederyke begint met de kop, mooie lange oren, het snuitje met de tanden.
Het beeld wordt opgebouwd uit verschillende delen en later in elkaar gezet met pluggen en verlijmd. Hieronder zie je de stukken voor de poten, de staart, het lijf en de kop.

berkenhout
Konijn in delen van berkenhout

Als alle onderdelen klaar zijn, kun je ze in elkaar zetten. Je moet zorgen dat de vlakken goed op elkaar passen. De uitstekende delen kun je na het lijmen nog verwijderen zodat het beeld één geheel wordt.

Om de gaten voor de pluggen precies tegenover elkaar te maken vergt enige oefening. Markeer met houtskool hoe ze op elkaar passen, boor dan in één deel gaten. Steek de pluggen erin en wijf aan de onderkant wat houtskool. Plaats dan het beeld op elkaar en maak gebruik van je markering. Op de plaatsen waar de houtskool is achter gebleven boor je vervolgens de tegen gaten.

Het is een prachtig konijn geworden.
Gebruik vooral je fantasie, dan zul je versteld staan wat er uit komt.
Frederyke heeft het beeld later nog beschilderd.