Tagarchief: bakken

Hoe kleur ik klei?

Wanneer je een werkstuk van klei hebt gemaakt kun je het op verschillende manieren kleuren. Er bestaan natuurlijk al verschillende kleuren klei, die kun je doorelkaar gebruiken, als ze de zelfde baktemperatuur hebben.

klei kleuren
Kerkje van Martijn

Dit kerkje van Martijn heeft zijn kleur gekregen, door met verschillende kleuren klei te werken. Het nadeel van deze methode is dat je heel nauwkeurig moet werken om de kleur zuiver te houden.
Een andere manier van kleuren is met engobes.
Engobe is kleislib.
Je kunt er netjes mee werken en de kleur variatie is ook groot.
Je kunt het zowel op ongebakken klei, of biscuit gebakken klei gebruiken. Om het veeg-vast te maken doe je er transparant glazuur overheen en bak je het daarna af.

engobe
Danseres van Herman gekleurd met engobe

Hierboven zie je een voorbeeld van een danseres gemaakt door Herman. Hij bak zijn werkstukken eerst biscuit, kleur ze dan met engobe. Daarna moet er nog transparant glazuur overheen en kan het nog eens de oven in. Het transparant glazuur haalt ook de kleur naar boven.
In de cursus brengen we alles op met een kwast.

 

 

 

Hoe bewaar ik klei?

Klei is een belangrijk hulpmiddel bij het leren beeldhouwen en het ontwikkelen van ruimtelijk inzicht. Je gebruikt klei om een schets te maken, op ideeën te komen. Je maakt er makkelijk een model voor je werkstuk van. Je kunt er je idee voor je werkstuk mee overbrengen aan je docent of opdrachtgever. Het is makkelijk te bewerken en te vormen. Het is niet duur en je kunt het telkens opnieuw gebruiken.

Je kunt goedkope rivierklei gebruiken of fijne chamotklei, want meestal laat je het model gewoon opdrogen. Deze kleisoorten zijn fijn van structuur je kunt er gedetailleerd meer werken. Wil je het model wel bakken dan kun je beter met grove chamotklei werken. Wil je het model nog kunnen aanpassen, doe het dan in een vochtige doek met een plasticzak eromheen.

Wil je klei lang bewaren, stop het dan in een afsluitbare emmer (b.v. Verfemmer), doe er een beetje water bij en laat het in de plastic zak waar in je het koopt. Zo kunt je het jaren bewaren. Is de klei toch hard geworden, doe er dan wat water bij, niet te veel. De klei neemt het water op, herhaal dit enkele dagen en je klei is weer soepel. Kneed het door elkaar en gebruik weer wat water om de fijnste soepelheid te krijgen. Voor sommige werkstukken kan het beter zijn wanneer de klei stijf is, dan blijft het beter in de vorm staan. Klei kan bevriezen, dan verliest het zijn samenhang, deze klei kun je niet meer bakken. Maar wij beeldhouwers gebruiken klei als schets materiaal, dan is het geen probleem. Keramisten moet veel zorgvuldiger met hun klei omgaan, zij gebruiken het op een heel andere manier.

Met klei werken.

Toren
Toren van martijn

Je kunt op verschillende manieren een beeld van klei maken.
Martijn bouwt zijn beelden op uit worstjes klei.
Op deze manier kun je makkelijk allerlei vormen maken. Het voordeel is dat je beeld meteen hol is.
(Een massief kleibeeld moet je uithollen, als je het wilt bakken)

De worstjes klei moet je goed aan drukken, anders hechten ze niet goed op elkaar. Aan de binnenkant kun je ze samen wrijven, zodat het een geheel wordt. Dat kan natuurlijk ook aan de buitenkant, maar dan krijg je niet zo’n mooi ritme en patroon. Je kunt op allerlei manieren de worstjes op elkaar stapelen, er ontstaan dan steeds andere ritmes en structuren.
De verschillende onderdelen kun je apart maken en later tot een beeld samen voegen.
Belangrijk is, dat de wanddikte gelijkmatig is.

 

 

Het boetseren van een pony of paard

Het boetseren van een paard of pony is een moeilijke opdracht.
Niet alleen om het dier levensecht te laten lijken en de anatomie , maar ook het technisch aspect plaatst de beeldhouwer voor moeilijkheden.
De benen van een paard zijn slank en dun, ze dragen wel een behoorlijk lichaamsgewicht. Het nadeel van klei  het is eigenlijke slappe modder. De klei beentje kunnen nooit het gewicht dragen van het hele dier. Daarom moet je zorgen voor extra ondersteuning, in de vorm van een blok klei onder de buik.
Als het beeld bijna af is, kun je het paard uithollen en het blokje eronder  vandaan halen.  Je plaatst het wel weer terug, maar dan losgesneden, zodat de pony er nog steeds op kan steunen.  Zo gaat hij ook de oven in.  Het blokje plakt niet aan het paard vast met het bakken. ( alleen bij ongeglazuurd bakken)
Dit probleem doet zich niet alleen bij paarden en pony’s voor,  ook bij alle andere viervoeters en ook bij het boetseren van een mens.
Je moet maar eens naar klassieke beelden kijken, heel vaak staan ze ergens tegenaan,  of hangt er een doek of kledingstuk naar beneden.
Dit is niet alleen voor de compositie, maar lost het
stabiliteitsprobleem op.